Mijn portemonnee verloren hebbende, begin ik alle pasjes te blokkeren. Treinkaart, bankpassen, creditcard, cinevillepas, zwembadpas, bibliotheekpas, studentenpas - de lijst passen is eindeloos, de rampen zijn niet te overzien. Drie uur later gaat de telefoon. Bij de fietsenstalling is mijn portemonnee gevonden. Het deblokkeren kan beginnen.
Wat laat deze exercitie maar weer eens zien? Ten eerste: heb geduld en vertrouwen. Als je je portemonnee verloren bent, is er altijd wel iemand die hem vindt. En die brengt hem waarschijnlijk terug. Ten tweede: Als mens in een Westers Land is je dagelijkse leven voor een groot deel gebaseerd op pasjes en je mobiel. Zónder pasjes krijg je tot veel zaken geen toegang. Ik denk aan ongedocumenteerden. Hoe fiksen zij alles? Best knap, eigenlijk.
Als het puntje bij het paaltje komt, ben je altijd weer afhankelijk van de goedheid van de ander. Een medemens was zo aardig mijn portemonnee in te leveren bij de fietsenstalling, de rijwielhersteller was zo vriendelijk mij te bellen. Hij heeft lang moeten zoeken naar mijn nummer, zei hij. Zonder aardige mensen kom je geen stap verder in dit leven. We moeten het van elkaar hebben. We kunnen niet zonder elkaar.
Maak jouw eigen website met JouwWeb