Mens, waar ben je?

Een paar weken geleden heb ik mijn stage als pastor in de gevangenis met goed gevolg afgerond. Op een terras, in alle vrijheid, hebben we het erover. Wat brengt een gevangenispastor? 

Ik kan daar een uitwaaierend antwoord op geven, dat gaat over hoop en uitzicht. Maar de allerbelangrijkste rol van gevangenispastor is volgens mij die van gids naar je mens-zijn. Een gevangene wordt  gedefinieerd naar het ergste wat hij heeft gedaan. Hij is in de gevangenis de regie over zijn leven en tijd kwijt. Maar wie is hij zelf? Hoe kan hij groeien en ontwikkelen? 

Je kunt pas helen als je jezelf een mens weet, met alle waarden die jou tot mens maken. Dan durf je pijnlijke vragen te stellen als “Wie ben ik nu? Kan ik nog vergeven worden?" De basistheologische vraag is: “Mens, waar ben je?” God vroeg het aan Adam, nadat hij van de verboden vruchten had gesnoept en zich had verstopt. Die vraag kun je pas beantwoorden als je voelt dat je mens bent.    

De vraag is er overigens evengoed voor ons, vrije mensen. Er zit niet zoveel verschil tussen ons en gedetineerden, dat heb ik  geleerd in de gevangenis. Maar wij hebben meer geluk gehad.