De Italiaanse Liefdestafel

Mijn droom was een lange Italiaanse tafel, vol mensen van wie je houdt. Waar je clan aanzit, welke clan dan ook. Je vriendenclan bijvoorbeeld, of je familieclan. Aan een lange tafel kun je persoonlijke gesprekken voeren, iemand kan zich ermee bemoeien, waardoor het toch een groepsgesprek wordt. Er worden grappen gemaakt. Ruzietjes eventueel. Meestal niet, want de grootte van de groep nivelleert als water. Een fles wijn gaat van links naar rechts. Iemand werpt zich op als wijndeskundige en geeft commentaar op de wijn.  Een liefdestafel vol vrolijkheid. 

Toen mijn geliefde Conny overleden was, dacht ik: 'Deze droom gaat niet uitkomen.' Ik had me tevreden gesteld met een kleine ronde tafel, mijn droom naar beneden toe bijgesteld. 

Maar!  De Italiaanse tafeldroom kwam afgelopen weekend toch uit! De Schipper en ik hadden een familieweekend belegd voor al onze kinderen en aanhang. We hadden een huis gehuurd aan de rivier in Noord Frankrijk. Er werd gelachen en gefilosofeerd. Precies als in mijn droom.

Soms is er even een stukje hemel op aarde.