Je zou ze niet bij elkaar zoeken (of juist wel)

De Schipper en ik staan bij de balie van het filmhuis om onze kaartjes te halen. 

“Wij horen bij elkaar,” zegt de Schipper, om het vanwege de stoelkeuze makkelijk te maken. 

De man achter de balie heeft waaihaar en groene ogen. 

Hij kijkt langzaam en verbaasd van De Schipper naar mij. 

“Júllie? Bij elkaar?” 

“Ja.” zegt de Schipper.

Naar mij: 

“Vind jij dat ook? Horen jullie bij elkaar?” 

Ik knik. 

We zijn vijf minuten voor tijd. De Schipper had er liever ruim op tijd aanwezig willen zijn, ik rol bij voorkeur op de valreep binnen, net voor de deuren gaan sluiten. Dan kom je gemiddeld uit op vijf minuten voor aanvang.  

“Het klopt,” zeg ik. 

“We horen bij elkaar. 

We krijgen twee kaartjes op rij zes, stoel zeven en acht. Naast elkaar.