Sta niet stil - go, woman.

Boodschappen van Albert Heijn aan mijn stuur, op weg naar huis. Plotseling klinkt er een stem uit de hemel:  “Mevrouw, waar ga je heen?”  Een kinderstem. Er achteraan: “hihi.”  

Mevrouw, waar ga je heen, hihi. Een goede vraag, van Wie die ook moge komen. En grappig is het eigenlijk ook. Want sinds mensenheugenis is het een niet aflatend komen en gaan. Als mieren in een mierenhoop, je gaat heen, keert terug, en gaat weer ergens anders heen, komt niet meer terug, blijft ergens, gaat weer voort, en zo maar door. Het stopt niet. We bewegen omdat alles zo is afgesteld. Beweging en resonance horen bij elkaar. Ik kijk om me heen. Waar komt deze stem uit de hemel vandaan?

Aan de overkant van het water zie ik op de bovenste verdieping van een bovenwoning twee kinderen uit het raam hangen met een megafoon. Ik stop even en zwaai naar boven. “Fiets maar door mevrouw. Je hoeft niet stil te staan. Hihi.” klinkt het weer uit de hemel.