Ik: “Zullen we vanmiddag een jurk voor je kopen?”
Zij: “Ik wil geen jurk.”
Ik: “Dat ik een financiële bijdrage lever op je torenhoge kleedgeld. Een soort jurkensubsidie. “
Zij: “Ik hoef geen subsidie, want ik hoef geen jurk.”
Ik: “Dat je hem kríjgt, de jurk?”
Zij: “Ik wil dus geen jurk”
Ik: “Waarom niet?”
Zij: “Niet nodig.”
Ik: “Een jurk is altijd nodig. Dit is een eenmalig aanbod.”
Zij: “Ja, dus? Who cares, echt.”
Ik: “Kansen moet je niet laten lopen.”
Zij: “Gaat dit over jurken of over kansen?”
Ik: “Dat is hetzelfde.”
Zij:”Doei, mam.”
Metaview: moeder dramt, dochter (15) weigert. Onderstroom: Moeder vindt het leuk om te drammen, dochter vindt het leuk om te weigeren. Het gesprekje heb ik opgetekend in 2015. Dit soort heerlijke conversaties voer je alleen met je tienerkinderen. Maar alles stroomt. Ze zijn nu jongvolwassen, de gesprekken anders. Daarover vast een andere keer meer.
Maak jouw eigen website met JouwWeb