Ik: “Zullen we vanmiddag een jurk voor je kopen?”
Zij: “Ik wil geen jurk.”
Ik: “Dat ik een financiële bijdrage lever op je torenhoge kleedgeld. Een soort jurkensubsidie. “
Zij: “Ik hoef geen subsidie, want ik hoef geen jurk.”
Ik: “Dat je hem kríjgt, de jurk?”
Zij: “Ik wil dus geen jurk”
Ik: “Waarom niet?”
Zij: “Niet nodig.”
Ik: “Een jurk is altijd nodig. Dit is een eenmalig aanbod.”
Zij: “Ja, dus? Who cares, echt.”
Ik: “Kansen moet je niet laten lopen.”
Zij: “Gaat dit over jurken of over kansen?”
Ik: “Dat is hetzelfde.”
Zij:”Doei, mam.”
Metaview: deze dialoog gaat over loslaten en ruimte. Onderstroom: eigenlijk staat de jurk voor liefde en autonomie. Het gesprekje heb ik opgetekend in 2015. Maar alles stroomt. Ze zijn nu jongvolwassen, de gesprekken anders. Daarover vast een andere keer meer.
Maak jouw eigen website met JouwWeb