door het oog van een naald rennen

Vandaag waren er zoveel ‘dat-ging-nog-net-goed’ momenten dat ik er een lijn  in begon te zien. Het begon met dat ik 's  ochtends iets fundameteels vergat, waardoor ik snel terug moest fietsen naar huis en nog sneller naar het volgende station om dezelfde trein alsnog te halen. Op de aankomstplaats werd ik aangehouden door een agent, omdat ik telefoneerde op de fiets. Ik kwam er met een genadewaarschuwing vanaf (scheelt 170 eu boete!). Zo ging het eigenlijk de hele dag zo door. 

Ooit interviewde ik een manager die geloofde in tekens van het leven, en daar ook consequenties uit trok. Als hij onderweg was naar een afspraak en er ging iets mis, was dat een teken dat de afspraak niet door kon gaan. Hij zei die afspraak af, hoe belangrijk ook. Het leek mij een extreme vorm van controle, maar ik ben het anderszijds niet vergeten. Paul Coelho zegt in zijn boek ‘de Alchemist’ dat als je je persoonlijke roeping wilt volgen, je op moet letten welke signalen je daarvoor krijgt, die het Universum (ik noem dat God) je geeft. Die signalen zijn aanwijzingen.

Daar moet ik op een dag als vandaag aan denken. Al weet ik nog niet zo goed welke richting er dan gewezen werd.