Als je mensen glimlachend ziet appen, dan weet je hoe laat het is. Verliefd. Nu tegenover me in de trein zit er ook weer één. Hij zit constant op zijn telefoon, en glimlacht. Als hij zelf iets intypt, glimlacht hij ook. Er is een levendig contact. Die lach maakt hem mooi.
Ik appte net naar Schipper het functionele bericht: “Wordt latertje. Vanavond Smakers?” Dat betekent: "Mijn werk loopt uit. Ik heb geen zin om te koken." Wij doen inmiddels niet meer aan lidwoorden en zeker niet aan onbepaalde lidworden, we zijn al een tijdje op de efficiënte toer. Dat is sluipenderwijs zo gegaan. Als ik de glimlachende man tegenover me zie, denk ik: "We moeten deze gewoonte misschien maar eens terugdraaien. "
Dus app ik erachter aan: “Je kunt me herkennen aan mijn glazen muiltjes.”
Hij appt terug: “Spreken we voor of na twaalf uur af bij Smakers?”
Ik glimlach.
Maak jouw eigen website met JouwWeb