Priesters

Een half uur voor aanvang zit ik in het kleine kamertje voor de dominee en ouderling-van-dienst. Er komen altijd mensen binnen. “Wilt u nog voor die en die bidden? Let u op de microfoon op de kansel? Soms staat die niet goed”  Enzovoorts.  Maar dat is meestal vijf minuten voor tijd. 

Dit keer stapt een half uur van tevoren een oudere man binnen. Hij vertelt dat hij hier altijd ouderling is geweest, maar zijn ambten heeft neergelegd. “Ik voelde dat het tijd was voor iets anders.” zegt hij.  Inmiddels is hij in de negentig. Een beetje verlegen haalt hij een klein zakje tevoorschijn. “Het zijn allemaal engeltjes,” licht hij toe “Zoekt u er maar een uit.”  Ik kies een engel met mooie, generfde vleugels. “Er moet nog iets bij,” zegt hij  “U moet uw hand ophouden.” Ik houd mijn hand op. Hij legt de engel erin en zijn eigen hand erboven.  “Gods zegen en  Gods vrede is met jou,” zegt hij. Dan verdwijnt hij weer.